Herdenking Verdwenen Wit Russen 2016

Herdenking Verdwenen Wit Russen 2016

30 sep 2016 - Everie Sesink

Herdenking Verdwenen Wit Russen 2016

16 september 2016, Paradijslaan hoek Zwembadweg Eindhoven

Situatie in Wit-Rusland

President Loekashenko is sinds 1994 de president van Wit-Rusland, hij staat bekend als een snoeiharde dictator die er niet voor terug deinst kritische inwoners te achtervolgen, op te sluiten en te laten verdwijnen. Wit-Rusland, het enige land in Europa waar de doodstraf nog bestaat en uitgevoerd wordt, is niet veilig voor kritische inwoners en vakbondsleden. Desondanks heeft de EU, na intensieve lobby van Wit-Rusland, besloten de sancties tegen 170 Wit Russen en drie bedrijven uit Wit-Rusland niet te verlengen. De mensenrechten, vervolgingen, gevangenisstraffen, uitvoering van de doodstraf en andere dictatoriale maatregelen zijn niet veranderd door de versoepeling van de EU sancties zelfs erger geworden.

Sobere herdenking van de vier verdwenen Wit Russen

Sprekers
undefinedArjen van Halem van de FNV verwelkomde de aanwezigen voor de herdenking van de sinds 1999 verdwenen Wit Russen Hij ging in op de 9 jaar geleden geplante vier eiken op de herdenkingplaats en een gedenksteen voor vier verdwenen mannen: Viktor Gonchar (voorzitter van het parlement/opperste Sovjet), Anatoly Krasovsky (zijn vriend en de vader van Valeriya), verdwenen op 16 september 1999. Voor Yuri Zakharenko (voormalig minister van Binnenlandse Zaken), die ruim een jaar eerder op 7 mei 1999 verdween en voor Dmitry Zavadsky (cameraman), die op 7 juli 2000 verdween.

undefinedWim Dekkers, nationaal en internationaal vakbondsactivist van de FNV. Hij vertelde dat de Werkgroep, Internationale Solidariteit FNV, Sector Industrie al vele jaren de onafhankelijke vakbonden in Wit-Rusland ondersteunt. “Wij helpen hen om betere werkplekken op het gebied van de veiligheid en gezondheid te verkrijgen. Ook veiligheid & gezondheid zijn mensenrechten. maar steeds weer ben ik geschokt door de situatie waarin mensen moeten leven en werken. Ze raken gewond, sterven door slechte omstandigheden in hun werk. Ze worden ontslagen als ze aansluiting zoeken bij onafhankelijke vakbonden die de situatie wel willen verbeteren. De recente versoepeling van sancties door de EU heeft alleen maar averechts gewerkt voor de werknemers.”

Valeriya Krasovskaya (dochter van de verdwenen Anatoly Krasovsky) sprak over haar in 1999 verdwenen vader en vertelde dat ze 17 jaar was toen dat gebeurde, nu is ze 34 jaar. Ze vertelde dat het op deze dag 16 september precies 17 jaar geleden is dat haar vader Anatoly Krasovsky en zijn vriend Viktor Gonchar onvrijwillig zijn verdwenen in Minsk. “Ik ben zelf nu 34 jaar oud. Mijn leven is precies in twee helften verdeeld: 17 jaar MET mijn vader en 17 jaar zonder. De herdenking van vandaag is heel erg belangrijk voor me. Het betekent dat de verdwenen Wit-Russische mannen toch niet vergeten zijn. Dat de herinnering aan hen, alsook het streven naar de waarheid, voortleeft. Deze bomen op deze plek zijn symbolisch maar tegelijk ook heel reëel. Het is de plek waar de vier verdwenen mannen hun rust hebben gevonden.”

Overige sprekers waren Mary-Ann Schreurs (wethouder gemeente Eindhoven), zij ging o.a. in op de gevolgen van de verdwijningen zoals in Wit-Rusland voor de kinderen. Christie Miedema (Amnesty International) hield een betoog over de slechte mensenrechten en doodstraffen in Wit-Rusland. Ze gaf aan dat Wit-Rusland in de laatste 100 dagen al vaker gebruikgemaakt heeft van de doodstraf dan in heel 2015.
Nienke Esther Grooten (stadsdichter Eindhoven) schreef een gedicht speciaal voor deze gelegenheid , Leo Mesman droeg het gedicht voor na het gedicht “vier mannen” dat ook op de gedenksteen staat.

undefinedCelliste Marlies Muijzers speelde werken van onder meer Bach en Casal
Er werden bloemstukken geplaatst bij de vier bomen en kleurrijke origami vredesduiven in de bomen gehangen. Zie ook www.vierbomen.nl

 

undefined

Deel dit artikel

Geef een reactie op dit artikel

Jouw bericht