Binnen 10 jaar zijn er 1 miljoen daklozen in Nederland.

12 apr 2019 - Cor Huizer.

Binnen 10 jaar zijn er 1 miljoen daklozen in Nederland.

Binnen 10 jaar zijn er 1 miljoen daklozen in Nederland.

Dat klinkt ongelooflijk, maar het is een logisch gevolg van het regeringsbeleid dat heden wordt gevoerd. Want de regering heeft reeds enkele jaren geleden afgesproken met de woningbouwverenigingen dat er honderdduizenden goedkope woningen worden afgebroken. In de plaats daarvan komen duurdere woningen. Vanuit de EU is er druk om als, in verhouding met de huidige prijs van de woningen, een te lage huur wordt betaald, deze op te trekken. Daarvoor is er een belastingmaatregel in de maak, die de woningbouwverenigingen dwingen om de huur te verhogen. Daarnaast wil de minister alle iets duurdere huurwoningen vrijgeven op de woningmarkt, waarvan een prijsverhogende werking wordt verwacht.

Naast deze maatregelen op woninggebied is er een toenemende last op de schouders van met name de lagere inkomens. Ik noem er slechts een paar. De verhoging van de kosten van zorgverzekering, de hogere energiekosten, het verminderen van subsidies, hogere kosten van opleiding van de kinderen, inflatie die niet in lonen en uitkeringen gecompenseerd word, lagere uitkeringen of meer kosten die voor eigen rekening moeten worden genomen, omdat ze niet meer onder de dekking van verzekeringen of overheidsbijdragen vallen. Hierdoor stijgen de lasten aanmerkelijk. Het gevolg is dat de lagere inkomens niet meer rond kunnen komen en de meerkosten niet meer met bezuinigingen kunnen compenseren.

Om de gaten te dichten wordt er geleend. Soms niet altijd dringend noodzakelijk en vermijdbaar. In toenemende mate is het lenen echter pure noodzaak en ook onvermijdelijk, omdat de inkomsten te weinig zijn voor de noodzakelijke en onvermijdbare uitgaven. Dat kan maar een bepaalde tijd goed gaan. Daarna komt onvermijdelijk het moment dat rekeningen niet meer betaald kunnen worden. Eerst zal, bij goede gezondheid, de zorgverzekering niet meer betaald worden, de energiekosten en daarna de huur. Het strenge beleid van verhuurders zorgt ervoor dat reeds na drie maanden er uit huis zetting kan komen. Dan zijn de mensen dus dakloos. En omdat er steeds meer goedkope woningen verdwijnen en er een druk zal ontstaan, vanuit mensen met een iets hoger inkomen en met een duurder huis, om een goedkoper huis te huren, opdat zij nog rond kunnen komen, zal het terug huren van een woning een schier onmogelijke zaak zijn voor heel veel mensen.

Ook wonen in een woonwagenkamp of in een stacaravan op een camping of dergelijke is onmogelijk gemaakt. De woonwagenkampen, voor zover die nog bestaan, zitten vol en daarbuiten is legaal wonen verboden. (Behalve natuurlijk in een officiële woning.) Daar komt nog bij dat het Sofinummer wordt gewijzigd in een Burger Service Nummer (BSN), die elke Nederlander (of legale buitenlander) krijgt als hij/zij is ingeschreven in de basisadministratie van een gemeente. Wie niet hierin is ingeschreven, bestaat niet volgens de wet. Dus, ook al gaat de in Nederland gevonden stamboom van mensen terug tot in de Middeleeuwen of vroeger, dan nog kent de wet deze mensen niet, als zij niet zijn ingeschreven in de basisadministratie van een gemeente. Zij zijn dus in feite en in de praktijk stateloos en illegaal. Zij zullen zonder twijfel ook als zodanig worden behandeld.

Natuurlijk zouden gemeenten, ook als zij er geen hebben, ruimte voor een woonwagenkamp kunnen creëren, met de mogelijkheid om voor een redelijke prijs een stacaravan te huren. Hierdoor zouden mensen in ieder geval nog een dak boven het hoofd hebben, al is het geen officiële woning. Maar vele van de mensen, die dakloos worden, lopen een verhoogd risico afhankelijk te worden van een uitkering, als zij dat al niet zijn. Voor zover dat uitkeringen zijn, die niet door de gemeente betaald hoeven te worden, is dat geen probleem. Echter, in verband met de anti-discriminatie wetgeving kunnen mensen met een uitkering van zo’n goedkope sociale voorziening niet worden uitgesloten. En de regering heeft er voor gezorgd dat de gemeenten zelf de bijstandsuitkeringen moeten gaan betalen. Het potje dat zij daarvoor kregen moet voldoende zijn, als er tekort is dan moeten zij zelf bijbetalen, als er over is mogen zij dat in eigen zak steken. Het is dus in het eigenbelang van de gemeenten om zo min mogelijk mensen, die afhankelijk zijn van een uitkering, of ervan afhankelijk kunnen worden, tot de gemeentelijke basisadministratie toe te laten. Daarom zullen woonwagenkampen ook niet gesticht worden, of worden uitgebreid.

De gevolgen voor de mensen die dakloos worden zijn geweldig groot. Wie niet staat ingeschreven, bestaat niet voor de wet. Dus geen uitkering. Ook geen AOW meer, ook al heeft men het hele leven in Nederland gewoond, omdat wie niet voor de wet bestaat, ook geen uitkering van de Staat kan krijgen. Geen verzekering van welke aard dan ook, want hiervoor is een BSN nodig. Geen bankrekening, want ook daarvoor is er een BSN nodig. En omdat er geen adres of bankrekening is, is er waarschijnlijk ook geen uitkering van de opgebouwde pensioenen, omdat deze mensen officieel niet meer bestaan. Geen opleiding voor de kinderen. Misschien nog wel de basisschool, omdat het BSN wordt toegekend als de kinderen 12 jaar oud zijn, maar als deze leeftijd vervroegd wordt, dan ook geen basisschool meer. Voortgezet onderwijs kan helemaal vergeten worden, want daarvoor is wel een BSN noodzakelijk.

Ook geen legale baan, ook daarvoor is een BSN nodig én een inschrijving in de basisadministratie van een gemeente. Want vanaf juli 2006 moet elke werkgever vooraf aan de Belastingdienst opgeven wie in dienst treedt. De koppeling tussen Belastingdienst en de basisadministraties van gemeenten zorgt ervoor dat precies bekend is wie niet ingeschreven staat. Die mensen kan dan legaal werken worden geweigerd, onder dwang van een boete voor zijn/haar werkgever. De dakloze bestaat immers niet meer voor de wet, dus legaal werken zal zonder twijfel worden verboden. Wel heeft de regering een kiertje voor illegaal/legaal werk opengelaten, ter wille van de rijkere Nederlanders. Iemand mag namelijk in en rond een woning drie dagen per week werken, zonder afdracht van loonbelasting en zonder opgave van een BSN. Het gevolg van de grote dakloosheid in de nabije toekomst is dat deze mensen voor een zeer laag uurloon kunnen worden ingehuurd, weliswaar voor maximaal drie dagen per week, maar twee of drie huishoudelijke hulpen geeft toch zeven dagen per week een bediende. Het zelfde geldt voor onderhoud van de tuin, klussen in en bij de woning en dergelijke.

Hierdoor zal veel werk, die nu nog duur betaald wordt aan een bedrijf, of in een beschermde baan, verdwijnen. Onder de laag opgeleiden zal een grote werkeloosheid blijven bestaan. De druk, die nu reeds bestaat, om het minimumloon te verlagen of af te schaffen zal toenemen en dit zal dan ook gebeuren. Het gevolg daarvan zijn nog lagere lonen voor de laagstbetaalden, waardoor nog meer mensen in financiële problemen komen en hun legale woonadres kwijtraken. Hierdoor zal het aantal dakloos geworden mensen alleen maar meer toenemen.

Aangezien de vele daklozen toch ergens moeten blijven, zullen op braakliggende terreinen aan de rand van stad of dorp zelfgebouwde hutjes of oude caravans komen. Die zullen waarschijnlijk meestal wel ‘gedoogd’ worden. Een enkele menslievende gemeente zal er misschien zelfs een waterkraan plaatsen, of zelfs toiletunits. Maar de bewoners zijn in de praktijk volkomen rechteloos en overgeleverd aan willekeur. Zij hebben geen identiteitsbewijs, die wettelijk verplicht is. Zij bestaan niet voor de wet en zijn dus volledig afhankelijk van de goedheid van ambtenaren en werkgevers. Hun woonsteden kunnen, ook zonder waarschuwing, willekeurig worden geruimd, als het de overheid zo uitkomt. Zij kunnen worden gearresteerd en opgesloten naar willekeur en hun behandeling is enkel afhankelijk van de goede (of kwade) wil van anderen. Doodseskaders, die ‘lastige’ bedelaars of thuisloze kinderen vermoorden, kunnen wij in de toekomst ook in Nederland verwachten.

En dit zijn nog maar een paar van de zeer nare gevolgen voor de getroffen armen, er zijn er nog veel meer. Maar de belangrijksten zijn nu wel aangegeven.

Voor de regering heeft dit beleid wel de nodige gunstige gevolgen. De kosten van de vergrijzing zijn minder hoog, omdat vele mensen volgens de wet niet meer bestaan, dus ook geen AOW meer behoeven te ontvangen. De kosten van de gezondheidszorg neemt af, omdat vele mensen niet meer binnen de criteria voor verzekering vallen. Trouwens, door de hoge kosten van de zorgverzekering, zullen ook vele mensen met een adres, dus bestaand voor de wet, geen zorgverzekering meer hebben, omdat zij die niet kunnen betalen. En een rigide incassobeleid van de premie zal mensen nog eerder in een dakloze situatie brengen. De statistieken geven bovendien mooi aan dat er minder bijstandstrekkers zijn en de werkeloosheid daalt, omdat velen zich niet meer mogen en kunnen inschrijven als werkzoekenden. Ook de kosten van opleiding daalt, omdat vele kinderen de toegang tot het onderwijs wordt ontzegd. Kortom, financieel zeer voordeling voor de boekhoudende overheid.

Dat hiervoor vele honderdduizenden, ik zelf schat meer dan een miljoen, mensen in de diepste uitzichtloze en wanhopigste armoede worden gedwongen, is kennelijk bijzaak. Ook dat binnen tien jaar de hongerdood voor vele mensen heel normaal is geworden. Dat hele generaties van alle ontwikkeling worden verstoken, is kennelijk ook niet van belang. Maar het bevordert wel de goedkope arbeid ten behoeve van de rijke bovenlaag en de nederige houding van mensen, die de keuze hebben alles van hun baas te nemen of te verhongeren. En de regering is er tenslotte niet voor het gehele volk, maar enkel voor de elite, toch? Hun hele beleid bewijst dit, want die lijkt er op gericht om de rijken rijker en de armen armer te maken.

Hoe dit onmenselijke en asociale beleid kan worden tegengegaan, weet ik ook niet. Temeer daar de grootste regeringspartij weliswaar de C van christelijk in zijn naam heeft staan, maar reeds lang geleden is vergeten wat dit betekent. Ik bestrijd dat dit beleid ook maar iets met christelijk denken te maken heeft. Van de elitepartijen, die ook in de regering zitten, mag geen arm mens iets verwachten, want die zijn er enkel voor de rijken en superrijken. Maar ook van de grootste arbeiderspartij mag niets worden verwacht, omdat hun politieke leider er persoonlijk aan heeft meegewerkt dat de rijken een forse belastingverlaging kregen in 2001, welke in de jaren daarna natuurlijk bij de armen is teruggehaald. Wat ook het gebrek aan oppositie van deze partij verklaart. De partijen helemaal aan de linker zijde hangen theorieën aan, die de praktijk reeds lang als onhaalbaar heeft bewezen. Bovendien zal elke regering de ‘kleine marges van de politiek’, zoals den Uyl die noemde, tegenkomen. Daarbij komt dat deze ontwikkeling in Nederland niet uniek is, want die is in heel Europa gaande. Dus ook een andere regering zal de armoede- val, die de regering gepland heeft, niet tegenhouden. Alleen de angst voor een algemene volksopstand kan dit nog gedeeltelijk tegenhouden, maar voor een aantal maatregelen zal terugdraaien zonder twijfel door de elite, en daarom door de regering, worden geblokkeerd. Ze zijn voor hen té profijtelijk.

Cor Huizer.

PS. In dit artikel staat wat er gaat gebeuren, wat ons te wachten staat. Het waarom vindt u echter in mijn boek “Slavernij is economische noodzaak”. Daarin staat een duidelijke analyse van hoe rijken met armen omgaan en waarom de armoede van veel mensen nu wordt bevorderd. Bijvoorbeeld in hoofdstuk 13, welke over de globalisering gaat. Maar om het waarom goed te begrijpen is het hele boek nodig. Alhoewel ik, toen ik enkele jaren geleden dit boek schreef, de kwaadaardige vorm, het cynisme en de snelheid van uitvoering duidelijk heb onderschat. Het is in werkelijkheid nog veel erger dan ik toen reeds vermoedde

Deel dit artikel

Geef een reactie op dit artikel

Jouw bericht